چهارشنبه ۱٠ بهمن ،۱۳۸٦

ای قدمت چراغ من !

صبح خجسته فال من چشم مرا فراز کن

وین دل دیر خفته را با خبر از نماز کن

پشت حصار حلقه ها سخت به هم فشرده ام

قفل مرا کلید شو وین در بسته باز کن

قمری بی لیاقت رانده ز شاخ شاهی ام

با لب اسم اعظمت با هنرم چو باز کن

نقش و نگار و خال و خط نیست به پا و سر مرا

جامه زتار عشق ده وزادبم طراز کن

تار ز هم گسستگی چنگ بدل نمیزند

از رگ وصل و بستگی شیوه تازه ساز کن

من ز هجوم پرده ها قبله ز دست داده ام

دیده گمره مرا رو به حریم راز کن

هست من است هست تو ،مهر مراد شست تو

حاجت من به دست تو ، فارغم از نیاز کن

منزل نور دور و من رهرو جاده شبم

ای قدمت چراغ من فکر ره دراز کن

                                عقرب ۱۳۸۱

                                      نادیا انجمن

...........................................................................................................

[ بالا | آرشیو ]

چهارشنبه ٢۱ آذر ،۱۳۸٦

آبسال

باز در خشکرود  دفتر من

بانگ جانبخش آب میاید

میپرد رنگ کاغذ از تب و تاب

خامه با اظطراب  میاید

باز از خشکدشت لبهایم

چامه با صد کرشمه میشکفد

عجب اینجاست کز چنین برهوت

چون به یک باره چشمه میشکفد

در نهانگاه عقل و احساسم

باز هنگامه نوین بر پاست

آنچه دارم من از جنون و شعور

در سرم سر کشیده در غوغاست

باز از پیچ و تاب یک تصویر

پیش چشمم زمانه میرقصد

نقش اندام یک خیال لطیف

در برم بیخودانه میرقصد

دختر تشنه جان  دفتر من

شعر را موج موج مینوشد

بیخود از قصه فراز و فرود

فارق از عمق و اوج مینوشد

عطش قحطسال آخر شد

اینک این فصل آبسال من است

باغ طبعم ز واژه لبریز است

زین غنا ، وه که خوش به حال من است

میسرایم ترانه از باران

از مزامیر روحپرور ابر

تا ضمیر مرا بیاراید

اشک رنگین لعلگستر ابر

تا بریزم به کام دختر شعر

نم نمک بوی سبز بودن را

کم  کمک از زبان بر اندازم

رسم ( از سوختن سرودن ) را

باز در خشکرود دفتر  من

بانگ جانبخش آب میآید

میپرد رنگ کاغذ از تب و تاب

خامه با اظطراب میآید

                                              سرطان ۱۳۸۱

                                                      نادیا انجمن

...........................................................................................................

[ بالا | آرشیو ]

چهارشنبه ٢۱ آذر ،۱۳۸٦

فرياد بی آوا

صدای گامهای سبز باران است

اینجا میرسند از راه ، اینک

                     تشنه جانی چند دامن از کویر اورده ، گرد آلود

نفسهاشانسراب آغشته ، سوزان

                                           کامها خشک و غبار اندود

اینجا میرسند از راه ، اینک

دخترانی درد پرور ، پیکر آزرده

نشاط از چهره هاشان رخت بسته

                            قلبها پیر و ترکخورده

نه در قاموس لبهاشان تبسم نقش میبندد

نه حتی قطره اشکی میزند از خشکرود چشمشان بیرون

خداوندا !

ندانم میرسد فریاد بی اوای شان تا ابر

                                                       تا گردون ؟

صدای گامها ی سبز باران است !

                                                                   ۱۳۸۱اسد

                                                                          نادیا انجمن

                                                                     

...........................................................................................................

[ بالا | آرشیو ]

چهارشنبه ٢۱ آذر ،۱۳۸٦

عزت سرخ

... . عاقبت به حضور بهار پی بردیم

    به عطر گمشده روزگار پی بردیم

  زمین و هر چه در او هست در ستایش ماست

  که ما به معنی فرجام کار پی بردیم

بگو به سنگ نیارد دل از زمانه به تنگ

که ما به ارزش آن انتظار پی بردیم

زبسکه شسته باران چشم خویش شدیم

به عمق روشنی چشمه سار پی بردیم

چو در کنار نشستیم و رنگ هم گشتیم

به راز عزت سرخ انار پی بردیم

دگر به صفحه دل جای گرد نیست که ما

به حسن آیینه بی غبار پی بردیم

در خاطر ما بیش ازین خزانزده نیست

که عاقبت به حضور بهار پی بردیم

                                                                           ۱۳۸۱

                                                                              نادیا انچمن

...........................................................................................................

[ بالا | آرشیو ]

چهارشنبه ٢۱ آذر ،۱۳۸٦

آدم ، سنگ ، آهن

درین بنبست پولادین

تن دیوار را با جسم در پیوند جاویدیست

گسستن را نشاید

آه ، دربان !

بس کن ، این کوبیدنت با سنگ بیهوده است

کلید اینجاست اما قفل بر دروازه جوشیده است

برو دربان ، برو بگذار گوش مغز من یک

دم ......................... بیآرامد

من در اینجا با تبار سنگ و آهن سخت خو کردم

مرا با سنگ پیمانیست در همطاقتی

    بگذار با او همقدم در سنگلاخ صبر میگردم

مرا از مهریر مرگ باکی نیست

به جانم ضربه های دست توفان اتفاق دردناکی نیست

مگو از کیمیای آبها با من

مگو از آبی بی انتها با من

که من با آسمان تیره مرداب دل بستم

من اینجا ریشه دارم

در زمینی آهنین کز ابر های سربی یک آسمان پولاد

                                                           توفانی است

مراکز شاخه هایم دم به دم زنجیر میروید ببر از یاد

برو دربان ، برو نگذار دستانت ازین پولاد کوبیدن بیآزارد

ترا تاب شکستن نیست

من اما خوب میدانم که آدم ، سنگ ، آهن

دست در بازوی هم تا انتهای جاده های درد

                                            همراهند

و از طغیان و حشتها و از جولان ظلمتها

                                             نمیکاهند

برو دربان ، برو دست تو خالی نیست

برو افسانه سنگین دنیایم بدستانت

برو وین قصه را در شهر سرتا پا حکایت کن

بگو  در پشت این دیوار سنگی

دختری با سنگ عقد جاودانی بست

و در اعماق سختیها

                    به نسل آهنین پیوست

                                                              قوس ۱۳۸۰

                                                                نادیا انجمن

...........................................................................................................

[ بالا | آرشیو ]

دوشنبه ٥ آذر ،۱۳۸٦

کــــــوه ، دریــا

ایا تبعیدیان کوه گمنامی

ای گوهران نامهاتان خفته در شنزار خاموشی

ای محو گشته یاد هاتان

                                یاد های آبی روشن

                                  به ذهن موج گل آلود دریای فراموشی

زلال جاری اندیشه هاتان کو ؟

کدامین دست غارتگر به یغما برد

                                      تندیس طلای ناب رویاتان

در ین توفان ظلمتزا

کجا شد زورق سیمین آرامش نشان ماه پیماتان

پس ازین زمهریر مرگزا

                           دریا اگر آرام گیرد

ابر اگر خالی کند از عقده ها دل

دختر مهتاب اگر مهر آورد

                                 لبخند بخشد

کوه اگر دل نرم سازد سبزه آرد

                                     بارور گردد

یکی از نامهاتان بر فراز قله ها

                                    خورشید خواهد شد؟

طلوع یادهاتان

یادهای آبی روشن

به چشم ماهیان خسته از سیلاب و

                                          از باران ظلمتها هراسان

                                           جلوه امید خواهد شد ؟

ایا تبعیدیان کوه گمنامی !

                                             نادیا انجمن

                                                      قوس ۱۳۸۰

...........................................................................................................

[ بالا | آرشیو ]

دوشنبه ٥ آذر ،۱۳۸٦

سر بکش سر بکش

 قصه در دل شنیدن چیست ؟

 شرح سوزان داغ دیدن چیست ؟

 یار اگر رفت حق به همراهش

 در غمش پیرهن دریدن چیست ؟

 جاده بی آخرست هان ! مشتاب

 سوی بی انتها ، دویدن چیست ؟

رشته با هر چه هست میبندم

از زمین و زمان بریدن چیست

او اگر دوست نیست من هستم

دست از دوست کشیدن چیست ؟

حتا از بهر حاجتی صیاد

پی صیدم بود رمیدن چیست ؟

در قفس نیز میشود خوش خواند

در سر اندیشه پریدن چیست ؟

راست از در درآ ، سلامی کن

دیگر از کنج پرده دیدن چیست

جام او هر چه هست نوشین است

سر بکش ! سر بکش !چشیدن چیست ؟

میرسیم عاقبت به نخل آباد

صحبت تلخ نا رسیدن چیست ؟

                                                     نادیا انجمن

                                                          قوس ۱۳۸۰

...........................................................................................................

[ بالا | آرشیو ]

دوشنبه ٥ آذر ،۱۳۸٦

ای کاش

الا ای دختران انزوای قرن

ای راهبان ساکت بیگانه با مردم

ای مرده در آیین لبها تان تبسم

بیصدا در کنج مهجوری خزیده

                               با تبار خاطرات خفته در انبوه حسرتها

اگر در لابلای یاد ها لبخند را دید

بگوییدش:

تمنای شگفتن نیست لبها را

ولی ای کاش در جریان اشک آرای نجواهای مان

                                                       گاهی

                                                        سخن را جلوه کمرنگ میبخشید

                                                                            نادیا انجمن

                                                                                  قوس ۱۳۸۰

...........................................................................................................

[ بالا | آرشیو ]

سه‌شنبه ٦ شهریور ،۱۳۸٦

رشته های پولادين

ز بسکه رانده شد از جام لب ترانه من

شکست زمزمه در روح شاعرانه من

مجوی در سخنم معنی نشاط و سرور

که مرد در تب غم طبع شادمانه من

به چشم دفتر من گر ستاره میخوانی

فسانه ایست ز رویای بیکرانه من

مپرس عشق که الهامبخش چامه توست

به یاد مرگ بود حرف عاشقانه من

به پای گلبن امید رود خواهم گشت

که کار ساز نشد اشک دانه دانه من

 اگر چه دختر شهر قصیده و غزلم

خراب و خام بود شعر ناشیانه من

نهال خود سر من دست باغبان نشناخت

مخواه جلوه بسیار از جوانه من

به دست و پا و زبان رشته های پولادین

به روح لوح زمان این بود نشانه من            

                                                  عقرب۱۳۸۰

                                                  نادیا  انجمن

...........................................................................................................

[ بالا | آرشیو ]

دوشنبه ٥ شهریور ،۱۳۸٦

پر بار

روزی که اندیشه هایم به من ، جای احساس سرد

                                                 هیزمی هدیه آرند

روزی که چشمهایم فراخی کنند

آنچنان

که با دیدن برگ پژمرده ای اقیانوس جاری بدارند

روزی که دستهایم هنر مند گردند و

                            بر جسم برهوت هستی

                           لباسی پر از گندم و گل ببافند

روزی که لالایی می تواند

خوابی  به چشمان بیمار طفلان بیخانمان آورد

روزی که با  نغمه های دل انگیز باران

                                           به ارواح آتش

                                                 درودی بخوانم

آنروز من ،

شعر پربار و عشق آفرینی

به شیرینی میوه نخل و زیبایی ماه خواهم سرود

                                                                        سرطان ۱۳۸۰

                                                                            نادیا انجمن .

...........................................................................................................

[ بالا | آرشیو ]

:چند کلمه در مورد اين مجموعه

!صنم باز هم از جنس دل محبت وسلام اش را نذرانه ی دوستان و همزبانانش ميدارد

گويند "شعر شعور نبوت است و از زيبا ترين چيز های عالم" می دانيم که نبوت حصل تجلی وحی است خرام قدس وحی است که انسان برگزيده را به مقامی سترگ نبوت معبوث می نمايد. در اينجا ميخواهم از مقام سترگ زنی هم تباری بنويسم که در بی صدايی های محيط ما با سر انگشتانش فرياد ميکرد . البته تمام سعی و کوش من اين است تا با سهم خيلی اندک بضاعت خود گزينه شعری ( گل دودی ) ناديای انجمن را که دارای ۳۹ سروده ميباشد روی صفحه نت قرار دهم تا باشد در تبار نور و بلور شعر درخشش اش را همواره نگرنده باشيم . ناديا انجمن شاعره ی که در شب های بی ستاره بازگو کننده دردهای مردم خود بود سخنوری که فريادش از جگر بر ميخواست فرهيخته ی که پر های شکسته خود و هزاران همصدا اش را فرياد ميکرد و بلاخره ناديای که خود در گذر گاه ميحط تنگ در زير تازيانه دستان سياه مرگ با فرياد غمگنانه هاش به ابديت کو چيد.

يادش را گرامی پنداشته و می پردازم به نشر سروده های دل انگيزش:

...........................................................................

 

 

 

Template design and Flash Projects are property of Kabul~Design
Best view at 1024x768x85 hertz resolution and 32bit color sittings, IE v.6
First online at 05 July 2006. Total size of this page is 99.26 kb about 2.67 seconds

بالا

 

•·.´¯`.·•دیـدنیها•·.´¯`.·•

آیـیــنــــــــــــــــــۀ دق

ارژنـــــگ مــــــانـــــی

امـیــــن آرمــــــــــــان

بـــــــــــــــــــــــــــاور

پلـــــک ســوم شــــب

تنــــــــــــــــهایــــــی

حــــــــــــریم عشـــق

خـــــــانـۀ آیینـــــــــه

زبیـــــــر هجـــــــران

سپـــــــــــــیــــده دم

سـپیــــــــــده هـــــــا

ستـــــــــــایـــــــــش

سخنانی چند از آشنا

شبکــه جــــــوانــان

شـفــــــــــــــــــــــق

شــکــــوفـــــه هــــا

غــــــــــــزل نـــــــــو

فـــــــــــــــــــــــــردا

کـتیــــــبـــه تلـــــخ

گلـبــــــــــرگـهـــــــا

گلشـــــــــــــــن راز

گـــــــل ســــــــــرخ

گـــــــــــــــــل نــــاز

محمــــــدكاظم كاظمي

مـشعــــــــل صـــــبا

و اینک آغـــاز دیگر

هــــارون راعـــــون

هــــرات باسـتــــــان

............................

feed

............................